Doskonała wiadomość: ma wyspę Floreana w ekwadorskim archipelagu Galapagos powróciły żółwie słoniowe, które ostatnio widziano tam w XIX wieku. Dodajmy, że nie powróciły tak same – przynieśli je na własnych plecach pracownicy Parku Narodowego Galapagos.
Kawał gada
Żółwie słoniowe to prawdziwe giganty – dorosłe osobniki przeciętnie osiągają około 200 kg wagi, ale rekordzista ważył aż 400 kg. Nawet młody żółw będzie więc słusznej postury, a niesienie go w skrzyni przez siedem kilometrów może stanowić wyzwanie.
Mimo wszystko było warto – i było to uczciwe wobec natury. Żółwie słoniowe wyginęły na Floreanie przez człowieka, dlatego to człowiek powinien podjąć starania, by po niemal 200 latach nieobecności przywrócić je naturze. Dodajmy, że wcale nie wybito ich celowo – powodem załamania się populacji był fakt, że ludzie przywieźli ze sobą ssaki, których wcześniej nie było na wyspie.
Żółwie i pan Darwin
Galapagos to niezwykły archipelag z wielu powodów – a jednym z nich jest fakt, że żyjące tam gatunki zwierząt zainspirowały Karola Darwina do opracowania teorii ewolucji. Przyrodnik zauważył bowiem, że osobniki na poszczególnych wyspach trochę się od siebie różnią, co wynika ze specyfiki danego miejsca i panujących tam warunków. Najbardziej widoczne było to u zięb (nazywanych przez to ziębami Darwina) i właśnie u żółwi słoniowych.
Co to oznacza w praktyce? Między innymi to, że 158 żółwi, jakie przyniesiono na Floreanę, nie należy do tego gatunku, co powinno – tamtych już nie ma i nie będzie. Introdukowane gady pochodzą od osobników żyjących na pobliskiej wyspie Isabela – bardzo podobnych, ale nie identycznych pod względem genetycznym.
