Bitwa pod Fuzhou

Bitwa została rozegrana w trakcie wojny francusko-chińskiej o panowanie w Wietnamie. Bezpośrednią przyczyną była chęć skłonienia Chińczyków do ustępstw i wzięcie odwetu za bitwę pod Bac Le. Francuzi skierowali przeciw Chinom Eskadrę Dalekowschodnią dowodzoną przez Amédée Courbeta. Admirał Courbet planował unieszkodliwienie eskadry Fujian, która stacjonowała w Fuzhou. W porcie tym znajdował się też arsenał i stocznia, co czyniło go dodatkowo atrakcyjnym celem ataku.

Wzdłuż rzeki prowadzącej do Fuzhou Chińczycy posiadali silne baterie nadbrzeżne, zdolne zablokować wąski odcinek rzeki między kotwicowiskiem a otwartym morzem. Admirał Courbet zdecydował się na ryzykowny manewr i wprowadził ciężkie okręty pancerne na wąską rzekę strzeżoną przez forty. Okręty francuskie zacumowały na tzw. Kotwicowisku Pagody, naprzeciwko okrętów chińskich. 22 sierpnia admirał ostrzegł kapitanów obecnych na kotwicowisku jednostek neutralnych oraz władze chińskie, że następnego dnia rozpocznie działania.

Położenie jednostek francuskich i chińskich.

Rzeka Min.

Francuzi dysponowali znaczną przewagą – ich okręty były większe, nowocześniejsze i lepiej uzbrojone. Okręty francuskie były zgrupowane w zakolu rzeki Min. Plan admirała Courbeta zakładał, że atak rozpoczną 30-tonowe torpedowce, wspierane w razie potrzeby przez kutry parowe z krążowników. Pozostałe kutry miały ubezpieczać eskadrę przez atakiem kutrów nieprzyjaciela, a lżejsze jednostki uderzyć na północ i zbombardować arsenał i stocznię. Chińskie okręty i budowle pozostawiono krążownikom. Mimo ostrzeżenia o ataku, Chińczycy nie podjęli żadnych działań ofensywnych ani próby ucieczki.

23 sierpnia wczesnym popołudniem Francuzi, korzystając z przypływu, który obrócił nieprzyjacielskie jednostki dziobami do nich, otwarli ogień. Mimo zaciętego oporu Chińczycy nie mieli szans w starciu z silną eskadrą francuską. Po 7 minutach chińska flota została obezwładniona, a po około 40 zniszczona. Chińczycy stracili 700 ludzi i 22 okręty i dżonki, po stronie francuskiej było 5 zabitych i 27 rannych. W następnych dniach siły admirała Courbeta zniszczyły arsenał i forty nadbrzeżne. Przedarcie się w dół rzeki, choć kosztowało 58 ludzi, więcej niż zasadnicza bitwa, potwierdziło słuszność pomysłu admirała Courbeta, by wprowadzić ciężkie, pancerne okręty na wąską rzekę.