Dyplomacja lotniskowców

Tekst: kmdr por. rez. Grzegorz Kolański Termin „dyplomacja kanonierek” pojawił się w użyciu w XIX wieku jako dość dobitne określenie wykorzystywania morskiego potencjału wojskowego przez państwa europejskie i Stany Zjednoczone (USA). Podstawą tych działań była przewaga technologiczna, widoczna w potencjale sił okrętowych, nad mniej zaawansowanymi pod względem militarnym państwami reszty globu. Najbardziej znany epizod historyczny związany z dyplomacją kanonierek to „otwarcie Japonii” dokonane przez Stany Zjednoczone w latach 1853-1854. Ale nie był to pierwszy przypadek zastosowania dyplomacji kanonierek. Podobne w charakterze i konsekwencjach wydarzenia można wymieniać już od połowy XVIII wieku, a jeśli by dobrze poszukać to pewnie i wcześniej. Wraz z geopolitycznymi zmianami wieków XX i XXI znaczenie dyplomacji kanonierek nie zmalało, a może nawet wprost przeciwnie. Na pewno zmieniły się za to narzędzia dyplomacji kanonierek. Ich rolę przejęły inne okręty, które Henry Kissinger określił jako „100 000 ton dyplomacji”. Lotniskowce. Największą flotą lotniskowców, liczącą 11 okrętów w linii, dysponują USA. Okręty te rozmieszczane są w rejonach, gdzie amerykańskie interesy są szczególnie żywotne lub zagrożone. Oprócz baz na terytorium amerykańskim jeden z lotniskowców na stałe bazuje w Yokosuka na terytorium Japonii. Przy okazji można nadmienić, że obecnie na terytorium Yokosuki znajduje się Kurihama, gdzie na japoński brzeg wylądował Perry […]