Brak produktów w koszyku.
Niewątpliwie Krzysztof Baranowski należy do tej pierwszej kategorii. W jego przypadku opatrzność dość hojnie sięgnęła do szufladki z napisem „talenty”, by tymiż go obdarzyć. Jakie to talenty? Za dużo ich, by je w tym miejscu wymieniać. Wspomnę jedynie o tych, bez których prawdopodobnie reszta by się na nic zdała lub nie była aż tak skuteczna. Otóż niewątpliwie Kapitan świetnie potrafi zadbać o „publicity” – piszę to bez ironii i bez zawiści – bez tego talentu większość jego przedsięwzięć i dokonań nigdy by nie została doprowadzona do końca. Trzeba mieć tę umiejętność, siłę przebicia i upór, by dwukrotnie opłynąć świat, powołać „Szkołę pod Żaglami”, tudzież doprowadzić do budowy dwóch żaglowców.
Drugi talent w pewien sposób wiąże się z poprzednim, to talent narracyjny. Krzysztof Baranowski umie świetnie opowiadać i te opowieści przelewać na papier. Tak powstało mnóstwo artykułów, ale przede wszystkim książek, w których on jest bohaterem. O większości z nich już pisaliśmy w tej rubryce. Teraz przyszła kolej na następną. Chronologicznie dotyczy czasów dawniejszych. Jeszcze nie powstała „Pogoria”, „Szkoła pod Żaglami” gdzieś kluła się jako pomysł. Ale był już „Polonez” i start w regatach OSTAR. To wtedy, po dotarciu do mety w Newport, Baranowski wyruszył w samotny rejs wokół ziemskiego globu, szlakiem ryczących czterdziestek, okrążając Przylądek Horn. Wspomniany wcześniej talent narracyjny, umiejętność snucia barwnych, reportażowych opowieści powoduje, że i tę relację z pionierskiego w polskich warunkach rejsu czyta się znakomicie.
Krzysztof Baranowski „Droga na Horn”
Wydawca: Fundacja Szkoła pod Żaglami Krzysztofa Baranowskiego
Wydanie IV
Stron: 274
