Wygląda trochę jak duży klocek lego. Albo cegła, tylko biała. W każdym bądź razie w tym miejscu tak nieoczekiwanie, że naukowcy z NASA przecierali oczy na jej widok.
![[t][/t] [s]Fot. NASA[/s]](/upload/user_content/prostokatnylodowiec.jpg)
Jak wiadomo, natura raczej – pomijając skalę mikro – regularnych kształtów nie lubi. Ani kątów prostych. Dlatego też szczyty Himalajów wyglądają tak, jak wyglądają… Jak się okazuje, wyżej wspomniana natura nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa i zaskoczyła badaczy, którzy na Antarktydzie odkryli górę lodową o kształcie idealnego prostokąta!
Zdjęcia niezwykłej góry opublikowało NASA – niezwykły twór unosił się na Morzu Wedella u wybrzeży Antarktydy. A same zdjęcia zostały wykonane w ramach programu „Operation IceBridge”, którego celem była ocena zmian w czapach polarnych. Góra została odkryta w okolicach lodowca Larsen C. Tego, od którego w ubiegłym roku oderwała się jedna z największych, udokumentowanych gór lodowych – A68. I to właśnie ją chciał uchwycić na zdjęciu Jeremy Harbeck, naukowiec z NASA.
Wyraźne, ostre krawędzie niezwykłej góry lodowej nie zostały jeszcze wygładzone przez ocean, wyraźnie więc góra zupełnie niedawno oderwała się od większej całości.
Takie góry o płaskim kształcie nazywane są stołowymi i występują w przyrodzie całkiem często. Obiekty te wyróżniają się długimi, płaskimi powierzchniami, pionowymi ścianami i ostrymi krawędziami. Mogą być długie na kilka kilometrów i sięgać głęboko pod powierzchnię wody. Największa góra lodowa tego typu miała 11 tysięcy kilometrów kwadratowych. Ta sfotografowana ostatnio jest nietypowa o tyle, że ma kształt niemal idealnego prostokąta. Na szczęście tylko z wierzchu, bowiem pod powierzchnią wody reszta góry (widzimy ok. 10 proc.) już przypomina stożek. Może i dobrze, bo gdyby była całkiem prostokątna, dałoby to początek rozmaitym dziwacznym teoriom. Chociaż i tak wśród Amerykanów zaczęto przebąkiwać o kosmitach…
Stołowe góry lodowe nie są nowością, ale ta sfotografowana ma kształt niemal idealnego prostokąta. Jest też stosunkowo mała, bo jej dłuższy bok może mieć około 1,5 kilometra. Tego typu góry powstają w procesie cielenia się, bo tak fachowcy określają odłamywanie się fragmentów lodowca od lodowca szelfowego.
