Jeżeli myślicie, że zgodnie z zasadami natury to samice zajmują się potomstwem, to się mylicie. Ten mieszkaniec morskich głębin nie tylko opiekuje się potomstwem, ale nawet je rodzi.
![[t][/t] [s]Fot. Wikipedia[/s]](/upload/user_content/Hippocampus_histrix_-_Thorny_Seahorse.jpg)
To łamiące wszelkie zasady współżycia zwierzę to konik morski. Jego rytuał godowy jest dość niezwykły i wygląda bardzo romantycznie. Koniki wykonują niezwykły i długi taniec godowy, w trakcie którego para zmienia kolory, splata się ogonkami i „całuje” pyszczkami – słodkie, prawda? Tak naprawdę pragmatyczne, ponieważ taniec ten pozwala ocenić potencjał reprodukcyjny partnera. Następnie samica konika składa około 1,5 tys. jaj w obrębie jamy brzusznej samca i to jemu teraz przypada rola niańczenia przyszłych potomków. Po kilku tygodniach, kiedy potomstwo osiąga pełny kształt malutkiego konika morskiego, dochodzi do porodu. Niestety tylko ok. 5 maluchów na 1000 zdoła dożyć wieku dorosłego… Po porodzie, po zaledwie kilku godzinach samiec jest gotów do następnego baraszkowania z panią konikową.
![[t][/t] [s]Fot. Wikipedia[/s]](/upload/user_content/Hippocampus_bargabanti.jpg)
Bardzo długo myślano, że koniki morskie należą do gatunków monogamicznych – pewnie dopowiedziała to tęskniąca za romantyzmem natura ludzka (a dokładniej sprawiły to wybiórcze badania, i to niezbyt dokładne tylko jednego gatunku, hippocampus breviceps). Szczegółowe badania pokazały, że koniki bynajmniej nie są monogamiczne, a nawet uprawiają seks w grupach i z kim popadnie. O tym, jak bujne jest życie seksualne koników morskich decyduje rozmiar. Tylko że w tym przypadku chodzi o rozmiar…samicy. Po prostu jeśli samiec konika morskiego spotka większą niż dotychczasowa partnerkę, nawet się nie obejrzy i pójdzie w tango.
Jednak nie tylko sposób rozmnażania czyni z konika morskiego ciekawy okaz. Chodzi także o charakterystyczną budowę jego głowy i szyi, które kształtem przypominają koniki szachowe. Kształt ciała tej rybki powoduje, że zachowuje się ona jak sprężyna i potrafi uderzać z zabójczą siłą. Biolog Sam Van Wassenbergh z belgijskiego Universitetu Antwerpii stworzył nawet modele matematyczne budowy konika i doszedł do wniosku, że stworzonka dzięki swojej budowie w chwili ataku mogą zwiększyć swój zasięg nawet o 20 %. Dzięki temu koniki, które – mimo iż są rybami, naprawdę kiepsko pływają – są w stanie upolować sobie obiad.
Wiemy o istnieniu 40 gatunków koników morskich, które różnią się rozmiarem i wyglądem. Najmniejszy jest Hippocampus denise – ma ok. 2 cm długości. Jego nierówne, pomarańczowe ciało jest idealnym kamuflażem na koralowce gorgonie z zachodniego Pacyfiku i świadczy o reputacji koników morskich jako mistrzów kamuflażu. Do większych gatunków zalicza się Hippocampus abdominalis zamieszkujący wody w pobliżu Australii i Nowej Zelandii. Ma około 33 cm długości.
Na wolności koniki morskie żyją od jednego do pięciu lat. Niestety tych magicznych stworzeń jest coraz mniej, a szkodzą im zanieczyszczenia oraz nadmierne wykorzystanie w tradycyjnej medycynie
