Brak produktów w koszyku.
Atmosfera koncertu finałowego była, jak co roku, niesamowita. Wykonawcy wciągali publiczność do wspólnej zabawy, śpiewania, klaskania. Cris Rickett namówił słuchaczy, aby śpiewali “North West Passage” po polsku, podczas gdy on śpiewał utwór po angielsku. Pat Sheridan testował
zespół Brasy oraz towarzyszącego im Marka Szurawskiego śpiewając piosenki bez wcześniejszego uzgodnienia, a zadaniem pozostałych wykonawców było rozpoznanie utworu i dołączenie do śpiewu. Publiczność świetnie się bawiła odpowiadając na każde wypowiedziane po angielsku stwierdzenie Pata chóralnym “oczywiście!”.
Mnóstwo dobrej zabawy dostarczył jak zwykle zespół Stare Dzwony w składzie: Marek Szurawski, Jerzy Porębski, Ryszard Muzaj i Andrzej Korycki, z towarzyszącą im Dominiką Żukowską. Zaśpiewali z pomocą publiczności kilka znanych utworów, a na koniec Jerzy Porębski żartował, że wykona zupełnie nową, nieznaną nikomu piosenkę, którą okazała się… “Gdzie ta keja”. Do wspólnego śpiewania nie trzeba było nikogo zachęcać. Duże wrażenie wywarł występ debiutującego na Shanties Chóru Akademii Marynarki Wojennej z Gdyni. Chór, prowadzony przez sympatyczną panią dyrygent, otrzymał owacje na stojąco.
Relacja z koncertu nie oddaje nawet w połowie atmosfery na nim panującej. Tam po prostu trzeba być, a zatem do zobaczenia za rok!
