Był uważany za jedną z ofiar Trójkąta Bermudzkiego. Właśnie udało się potwierdzić, że statek odkryty 35 lat temu u wschodnich wybrzeży Florydy, ok. 65 km od St. Augustine to zaginiony amerykański statek SS Cotopaxi.
Cotopaxi w 1925 roku wypłynął z ładunkiem węgla z Karoliny Południowej na Kubę. Po drodze rozpętała się gwałtowna burza. 1 grudnia załoga nadała SOS a potem kontakt się urwał. Po statku nie został żaden ślad – nie znaleziono wraku ani członków załogi, żywych czy martwych (na pokładzie były 32 osoby). Ponieważ statek znajdował się w rejonie owianego złą sławą Trójkąta Bermudzkiego, natychmiast zaczęto twierdzić, że jednostka stała się kolejną jego ofiarą. Teoria była na tyle malownicza, że postanowił ją wykorzystać Steven Spielberg – w jego filmie „Bliskie spotkania trzeciego stopnia” Cotopaxi zostaje znaleziony na środku pustyni Gobi, gdzie pozostawili go przybysze z obcej planety.
Tak naprawdę wrak statku został odnaleziony już kilkadziesiąt lat temu przez ekipę specjalizującą się z podwodnych poszukiwaniach. Wtedy jednak nie udało się go zidentyfikować i naukowcy nazwali go „Wrakiem Niedźwiedzia”. Wrak był przykryty sporą ilością piasku, więc nikomu nie zależało na odkopywaniu i identyfikacji. Po raz pierwszy badania identyfikujące jednostkę przeprowadzono latem 2019 roku – porównano szczegóły budowy wraku z oryginalnymi planami SS Cotopaxi i uznano, że to ten statek.
Dopiero teraz udało się to potwierdzić, że jest to SS Cotopaxi zaginiony 95 lat temu. Dokonali tego biolog morski Michael Barnette i historyk Guy Walts.
Co ciekawe, miejsce spoczynku statku zgadzało się z ogólnymi koordynatami, które wytypowano na podstawie analizy archiwalnych dokumentów armatora, do którego należała jednostka, oraz firmy, która ją ubezpieczała (raporty zawierały m.in. ostatnią znaną pozycję statku i kiedy dokładnie nadano ostatnią wiadomość radiową). Wynika z tego, że Trójkąt Bermudzki i zjawiska paranormalne nie miały nic wspólnego z zaginięciem statku, a przyczyny jego zatonięcia były prozaiczne – Cotopaxi nie przetrwał wyjątkowo silnej burzy.
Przy okazało się, że część rodzin zaginionych członków załogi zarzuciła armatorowi, że statek był niezdatny do żeglugi w trudnych warunkach oceanicznych i wytoczyła mu proces.
