Pewien Amerykanin twierdzi, że u wybrzeży Luizjany znalazł budowle (w tym epicką piramidę) sprzed 12 tysięcy lat. Sytuacja jest o tyle ciekawa, że jest to człowiek wykształcony: George Gelé to emerytowany architekt, a nie prosty fan teorii spiskowych. Na dodatek utrzymuje on, że na badania poświęcił kilkadziesiąt lat. Uczeni podchodzą jednak do jego domysłów z dużą rezerwą. Czy słusznie?
O co tu chodzi?
Pan Gelé prowadzi swoje amatorskie badania w Zatoce Meksykańskiej od lat 70. ubiegłego wieku. Jak mówi, zorganizował w tym czasie dziesiątki wypraw i na podstawie obserwacji (m. in. z wykorzystaniem sonaru) stwierdził, że głęboko pod osadami znajdują się liczne struktury przypominające budynki.
Najbardziej okazałą budowlą ma być piramida o wysokości 85 m. Zdaniem Amerykanina, jest ona zaskakująco regularna, a poza tym, jak na porządny tajemniczy artefakt przystało, wykazuje silne pole magnetyczne. Ma to potwierdzać pewien rybak, który zauważył, że nad piramidą kompas oraz pokładowa elektronika zaczynają zachowywać się bardzo podejrzanie.
Tajemnicze Crescentis
Odkrywca nazwał podwodną osadę Crescentis. Jak mówi, mogła ona powstać około 11 lub 12 tys. lat temu, kiedy jeszcze region dzisiejszej zatoki Meksykańskiej nie był zalany przez morze. Koronnym dowodem na poparcie tezy o zatopionym mieście mają być bloki granitu znajdowane w okolicy. Takich skał w sąsiedztwie Zatoki nie ma, co dowodzi, że musiały zostać przytransportowane przez jakąś cywilizację z odległych lokalizacji.
W tym punkcie teorie odkrywcy pokrywają się z tymi głoszonymi przez naukowców: granit nie występuje w okolicy, i rzeczywiście musiał zostać przywieziony – przy czym uczeni utrzymują, że dotarł tam w formie kamieni balastowych na statkach. Po wpłynięciu na płytsze wody były one wyrzucane za burtę, co tłumaczy, w jaki sposób znalazły się na dnie Zatoki.
Kto ma rację – tego bez dalszych badań nie sposób stwierdzić. Hipoteza pana Gelé z pewnością jest ciekawa i rozpala wyobraźnię. Na razie jednak pozostaje tylko hipotezą.
